PREMIERA nr 4189

My, którzy urodziliśmy się w czasie transformacji ’89. Wychowani w wolnej Polsce obarczonej mitami wykluczających się narracji historycznych i ciągłej walki między martyrologią a chęcią jej negacji, próbujemy wciąż, albo na powrót, odpowiedzieć sobie na pytania dawno już postawione i sprawdzamy, czy nasz głos ma dziś jakąkolwiek sprawczość, czy może wywołać rewolucję, zwłaszcza w instytucji, jaką jest dzisiejszy Teatr w Polsce.

Ważne informacje

  • Warsztaty dla widzów spektaklu.

    Do udziału w otwartych warsztatach do spektaklu „Kordian” zapraszamy wszystkich chętnych widzów – zarówno grupy zorganizowane, jak i osoby indywidualne. W ich trakcie spróbujemy odpowiedzieć sobie na te same pytania, które podczas pracy nad spektaklem postawili jego twórcy i twórczynie, wykorzystując do tego niektóre z ich metod pracy. Zastanowimy się, jak można odczytywać „Kordiana” przez pryzmat dzisiejszych czasów, estetyk teatralnych, indywidualnych historii; rozszyfrujemy niektóre z kontekstów, jakie towarzyszyły pracy nad poszczególnymi scenami czy tematami.

    Na warsztaty zapraszamy przed obejrzeniem spektaklu – terminy ustalamy indywidualnie.

    Informacje dodatkowe, pytania o najbliższe terminy i zapisy: Agnieszka Misiewicz, agnieszka.misiewicz@teatr-polski.pl 

Udział w festiwalach i konkursach

  • Spektakl bierze udział w IV edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej „Klasyka Żywa”.

 

Klasyka_Zywa_logo  OKT 2017_logo mkidn_01_cmyk

Bilety w cenach

  • 50 PLN normalny;
  • 30 PLN ulgowy;
  • Grupy powyżej 15 osób 25 PLN. Bilet dla opiekuna Grupy 5 PLN.

 

Recenzje

Jakub Skrzywanek ukazuje obraz świadomości swojego pokolenia. Wykorzystuje przy tym całe spektrum emocji - od zgrywy do prawdziwego, wewnętrznego gniewu - i z ich pomocą pozbywa się balastu romantycznych mitów. Jego spektakl równie skutecznie drażni, co zachwyca. I wdziera się w pamięć - głównie za sprawą debiutującej na scenie Alex Freiheit, kipiącej szczerym gniewem Kordianki.
[...] "Kordian" Jakuba Skrzywanka nie pozostawia widza obojętnym: burzy spokój i zmusza do myślenia. Prowokuje dyskusje i kontrowersje, które nie cichną od dnia premiery. Jego odbiór równie często owocuje głosami krytyki, co uznania, choć dojrzałej (a może nawet przejrzałej) części publiczności pochwały znacznie trudniej przechodzą przez gardła. Mam nadzieję, że już niedługo młodzi zaczną mówić w teatrze własnym językiem. Chciałbym wówczas usłyszeć głos tych, którzy mają coś do powiedzenia, jak Skrzywanek i współpracująca z nim ekipa, a nie przedstawicieli "pokolenia whatever". O nich, inteligentnych młodych ludziach - i o ich próbie wyrwania się poza zaklęty krąg whatever - jest ten, zrealizowany w Malarni poznańskiego Teatru Polskiego "Kordian", który burzy mity i prowokuje, nie respektuje świętości i tworzy własne imaginarium klasycznych obrazów.

Piotr Dobrowolski, www. czaskultury.pl, 20 stycznia 2018

Jest taka ciekawa scena w spektaklu Skrzywanka, w którym to do ciała Kordiana-samobójcy wyrusza ekspedycja naukowa, aby sprawdzić "co to?", "kto to?"; dzieło Słowackiego w całej swojej romantyczności jest zwyczajnie dziś niezrozumiałe, bawi, a nie porusza patriotyczne nuty. [...] Dosłowne odegranie "Kordiana" wyrzuca spektakl z torów, trąci fałszem. Dopiero jego remiks, wprowadzenie nowych, świeżych elementów sprawia wrażenie prawidłowego funkcjonowania. Podobnie jest z walką młodych. Początkowo nieufni, niezainteresowani sprawami jednostek i kraju, potrafią się połączyć i wyjść na ulice. Muszą mieć cel. Tym celem jest chociażby Czarny Protest (z tym - bardziej niż z Czerwcem `56 - może być obecnie kojarzony poznański Plac Mickiewicza). Walkę kobiet i nadchodzącą zmianę symbolizuje Kordianka, w którą wciela się Alex Freiheit, znana bardziej jako Siksa, czyli wschodząca gwiazda feministycznego punka. W spektaklu mówi o gwałcie, o piekle kobiet. Jest to temat ważny, który pokolenie Skrzywanka (ale oczywiście nie tylko ono) chce nagłaśniać, za który nawet będzie chciało walczyć. "Kordian" w Teatrze Polskim pokazuje jeszcze jedną rzecz - że bardzo potrzeba pokoleniowego głosu, który zbierze postulaty młodego pokolenia, może też je zjednoczy (?). Pytanie tylko czy to zjednoczenie jest w ogóle prawdopodobne.

Kuba Wojtaszczyk, www.kulturaupodstaw.pl, 31 stycznia 2018

20 lat od ogłoszenia rzekomej śmierci paradygmatu romantycznego ten obraz, i to właśnie czytany może wbrew zamiarom inscenizatorów, wydaje mi się bardzo trafny. Pogrobowe życie romantyzmu okazuje się wszak wyjątkowo bujne. Pomimo niekończących się pogrzebowych mów, Kordiany stoją na rodzinnych polach i najwyraźniej nie mają zamiaru zejść ze sceny.

Dariusz Kosiński, www.tygodnikpowszechny.pl, 6 lutego 2018