Opis

Czym jest ojczyzna?

Kiedy dorosły staje przed takim wyzwaniem i nie chce uciekać od odpowiedzi w swój skomplikowany i abstrakcyjny język, otwiera się pole na prawdziwie twórcze spotkanie. Aby mogło do niego dojść, trzeba pozwolić sobie na ryzyko niewiedzy i błądzenia w poszukiwaniu odpowiedzi, ale zawsze w relacji z dzieckiem. Takie możliwości wspólnego bycia w procesie odkrywania skomplikowanych treści daje ZABAWA.

Twórcy spektaklu, który powstał na podstawie utworu Wielkiej Poetki z Puszczykowa, twórczyni tekstów dla teatru pisanych z myślą o jego najmłodszych odbiorcach – Krystyny Miłobędzkiej, wirtuozki słowa, podążają za autorką w jej podróży w świat dziecięcych zabaw. Wyliczanki, rymowanki, słowne gry, wspólne budowanie, rozkładanie i burzenie prowadzą bohaterów krok po kroku do odkrycia wielości znaczeń, które kryją się w słowie OJCZYZNA.

Zabawa prowadzona przez pięciu bohaterów: Klocka, Mowę, Pana Wojsko, Drogę i Dom to wprowadzanie w świat coraz bardziej skomplikowanych znaczeń i relacji, za którymi podąża dziecko, by stać się dorosłym, żeby zrozumieć jego świat.

/Justyna Lipko-Konieczna, Justyna Sobczyk/

Nagrody na VI Międzynarodowym Festiwalu „Teatralna Karuzela” w Łodzi:

• wyróżnienie „za odwagę zaproszenia młodego widza do dyskusji na temat charakteru przynależności do społeczeństwa i zaproponowanie konkretnej jego wizji”;

• nagroda specjalna przyznana przez Jury Dziecięce.

Nagroda Specjalna im. Stanisława Hebanowskiego za najciekawsze odkrycie repertuarowe.

 

 

  • Bilety w cenach: 50 PLN/ 30 PLN
  • Grupowy powyżej 15 osób na spektakl  „Ojczyzna” 20 PLN. Bilet dla opiekuna Grupy 5 PLN;
  • Rodzinny na spektakl „Ojczyzna” dla 4 osób 60 PLN (maksymalnie dwie osoby dorosłe plus dzieci).

Recenzje

Wszystko zaczyna się od zwykłych brązowych kartonów, które na początku przedstawienia widzowie podpisują imionami. Kartony niczym klocki, albo pojedyncze sylaby, tworzą kolejne konstrukcje i kreują sensy. Nieustannie krążą po scenie, raz są domem, raz łodzią, drogą, murem... I co chwila się rozpadają. Szalenie to proste, poetyckie i bardzo symboliczne, ale też buduje niezwykłą więź z publicznością. Przedstawienie urzeka optymizmem i dowcipem, a przede wszystkim przesłaniem. Ojczyzna to komunikacja i trud nieustannego budowania od nowa, razem.

Komisja Artystyczna TEATR POLSKA, http://www.polska.e-teatr.pl/,

Aktorzy (...) potrafią i wzruszyć (kiedy Droga i Klocek odgrywają szczęśliwe lądowanie zagubionego samolotu), i rozbawić do łez. Pokazują, jak ważne jest poczucie wspólnoty, a jednocześnie sprawiają, że chce się do niej dołączyć. Ojczyzna według Miłobędzkiej okazuje się miejscem wspólnego działania, wspólnej budowy, wspólnych wzruszeń i wspólnej zabawy. Nie jest to idea łatwa do zrealizowania, ale stanowi przyjemną odskocznię od codziennego politycznego bełkotu. Dla dzieci „Ojczyzna” jest z pewnością inspirującą zabawą, a mnie tak mnie urzekła swoją prostotą, że najchętniej oglądałabym ją codziennie.

Anna Rogulska, http://kultura.poznan.pl/mim/kultura/news/relacje-recenzje-opinie,c,9/ojczyzna-w-budowie,92001.html, 14 marca 2016

„Ojczyzna” to spektakl niesamowicie pozytywny, naładowany niespotykaną energią. Wciąga widza, choć buduje sensy powoli. Urzeka kolorami, prostotą. A przede wszystkim proponuje naprawdę optymistyczny program, bez martyrologii, lecz premiujący rzetelną budowę, wspólny wysiłek, współdziałanie nawet wtedy, gdy znacząco się różnimy. To piękne, bo pedagogika pozytywna, mówiąca o jednej z kardynalnych w Polsce spraw, ma szczególne znaczenie w dniach zaostrzania się kursu nacjonalistycznego. „Ojczyzna” też trochę wzrusza, często śmieszy, porywa muzycznością, rytmicznością, relacją aktorów z publicznością. Po wyjściu z teatru aż chce się krzyknąć – jaki to był wspaniały spektakl! A potem obowiązkowo wrócić.

Ewelina Szczepanik, http://teatrdlawas.pl/recenzje/5227-ojczyzna-w-budowie, 20 marca 2016