Opowieści Trzech Pomarańczy – Kiliwa

wiek: 4–6 lat

 

Słowa układają się w opowieści, a opowieści można przekazywać w różnych językach. A co się stanie, gdy słowa znikną? Posłuchamy pięknej historii ludu Kiliwa z północy Meksyku, z którego zostało zaledwie pięć osób potrafiących opowiadać w języku kiliwa. Później stworzymy niepowtarzalne historie w naszych własnych językach. To będzie wyjątkowa zabawa słowami (i nie tylko)!

Prowadzenie: Aneta Cruz-Kąciak

 

• Prosimy o zabranie wygodnego stroju i obuwia na zamianę;
• Informacje o projekcie i kontakt: sandra.lewandowska@teatr-polski.pl, tel. (61) 852 56 28 (wew. 13);
• Bilet rodzinny dla jednego dziecka i jednego rodzica w cenie 10 zł do nabycia na portalu bilety24 oraz w kasie Teatru;
• Informacje o biletach: Biuro Obsługi Widzów, tel. (61) 852 05 41;
• Prosimy o zakup wejściówek najpóźniej dzień przed warsztatem.

Teatr i dramat wobec przemocy

Wokół książki Artura Pełki

„Das Spektakel der Gewalt – die Gewalt des Spektakels”

(„Spektakl przemocy – przemoc spektaklu”)

 

Spotkanie odbędzie się w języku polskim.

 

Jaki wpływ na teatr ma eskalacja terroru i ksenofobii? W jaki sposób współczesna dramaturgia reaguje na spiralę przemocy, zainicjowaną atakami terrorystycznymi z 11.09.2001, których pokłosiem jest aktualny dramat uchodźców. Punktem wyjścia dyskusji będzie książka Artura Pełki Das Spektakel der Gewalt – die Gewalt des Spektakels [Spektakl przemocy – przemoc spektaklu] (transcript Verlag, 2016), stawiająca pytanie o polityczne zaangażowanie współczesnych tekstów dla teatru, powstałych jako reakcje na spektakularne akty przemocy.

 

Organizatorzy: Austriackie Forum Kultury w Warszawie oraz Teatr Polski w Poznaniu

 

XXIII MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL SZTUK PRZYJEMNYCH I NIEPRZYJEMNYCH

4 – 26 marca

 

 

Awangarda jako stan umysłu

To temat tegorocznej edycji Międzynarodowego Festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, który z pełną świadomością wykorzystuje intensywnie eksploatowany w tym roku termin. Słowo awangarda – odmieniane przez wszystkie przypadki, coraz bardziej oswojone, coraz mniej rewolucyjne, coraz bardziej eleganckie, z najlepszymi manierami.

Minęło ponad 100 lat od czasu, kiedy powstały pierwsze manifesty i dzieła awangardowe. Rewolucyjne, obrazoburcze, radykalne. Wielka Awangarda nie znosiła przecież kompromisów, wikłania się w układy, oportunistycznych karierowiczów. Etos grup awangardystów był restrykcyjny – na przykład surrealistów obowiązywał zakaz przyjmowania wszelkich wyróżnień i nagród za zasługi artystyczne i literackie. W związku z tym w latach 40. ubiegłego wieku Salvador Dali czy Max Ernst zostali wyrzuceni z grupy. Prawdziwi awangardyści wybierali nędzę i życie w zgodzie z własnymi przekonaniami. Wyróżnikiem historycznej awangardy był fakt, że myśl musiała przerodzić się w działanie, awangardyści byli bezwzględnie zaangażowani w społeczną zmianę, w pełną zapału i wiary walkę o inny świat. Od tamtego czasu fundamenty awangardy przestały być stabilne, wraz ze zmianą pokoleniową i przekształceniami rzeczywistości podlegały wielokrotnym redefinicjom, a nowo powstałe definicje „awangardowości” trudno policzyć. Zygmunt Bauman pisał, że awangarda była nowoczesna w zamyśle, ale ponowoczesna w skutkach. To znaczy, że prędzej czy później, trzeba było uderzyć głową o mur; zbiór granic do przekroczenia i barier do druzgotania nie był nieskończony. Awangarda jako postawa musiała się wyczerpać lub przynajmniej przewartościować. Skończył się czas wizjonerów, którzy umierali nie tyle za swoje obrazy, wiersze i teatr, ale którzy przede wszystkim oddawali się bez końca idei organizującej ich życie. Już od dawna nie towarzyszy nam artystyczna bezkompromisowość, która determinuje całe życie twórcy. Czy współcześnie, kiedy postawa awangardowa jest niemożliwa, żywa pozostała awangarda jako stan umysłu?

Tym pytaniem zapraszam Państwa do dyskusji. Temat Festiwalu jest pytaniem, które dotyczy zasadniczych spraw związanych z ambicjami współczesnych twórców i z kierunkiem ich twórczości. Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych od wielu lat oscyluje wokół rozważań na temat kondycji artysty, poszukiwania autorytetów, przezwyciężania ograniczeń. W tym roku, w szczególnym kontekście i okolicznościach, proponuję, aby zastanowić się, czym jest awangardowy stan umysłu? Czy mimo tego, że awangardowe postulaty sprzed stu lat uważamy za utopijne, nie chcielibyśmy dzisiaj tonąć w kolejnych utopiach proponowanych przez twórców? Czy nie mamy poczucia utraty? Czy rzeczywistość jest żyznym gruntem dla formowania się permanentnej postawy sprzeciwu? A może jest tak dobrze, że nic zmieniać nie trzeba? Jeśli jednak nie jest tak dobrze, to czy potrzeba nam rewolucji? Jakiej? Czy chcemy się buntować czy może tylko symulować? Czy teatr ma coś wspólnego z prawdziwym życiem? Czy spektakl teatralny podlega takim samym prawom rynku jak smartfon? Czy nie robimy czegoś, przeciwko czemu dusze awangardy krzyczą?

 

/Ewa Pilawska/

 

Więcej informacji na stronie Organizatora: powszechny.pl/pl/awangarda-jako-stan-umyslu/

Galerie handlowe – rozwój czy degradacja Poznania?

5 marca 2017, g. 19.00, Piwnica pod Sceną

Debata z cyklu: Szumy, zlepy, ciągi

 

Jeszcze przed oddaniem do użytku centrum handlowego „Posnania”, które liczy 100 tys. metrów kwadratowych powierzchni handlowej i 300 lokali, Poznań charakteryzował się największym w Polsce nasyceniem powierzchni handlowych w przeliczeniu na 1000 mieszkańców. Jednocześnie stolica Wielkopolski ma najwyższy wskaźnik pustostanów w centrach handlowych. Z drugiej strony znikają z powierzchni dawne zakłady przemysłowe: Goplana, Cegielski, ZNTK. Przemysł od lat przenosi się na peryferia. Miasto się wyludnia, choć przybywa mieszkańców w gminach podmiejskich, szturmujących centrum miasta w poszukiwaniu rozrywki i przecen.

Galerie handlowe są dla nas pretekstem, aby zapytać, dokąd zmierza Poznań? Czy obecne władze miasta mają „ideę” rozwoju miasta, czy też kierują nimi (jak to bywało do tej pory) doraźne cele: „wykorzystanie jak największej puli unijnych dotacji” albo „maksymalizacja wpływów podatkowych od nieruchomości”? Kim dziś jest przeciętny mieszkaniec Poznania – bardziej klientem czy obywatelem? Galerie handlowe oznaczają rozwój czy degradację Poznania?

Prowadzenie: Jarosław Urbański

Wejściówki w cenie 1 zł dostępne w kasie teatru.

Kontakt:

• Tel. 61 852 05 41; 61 852 56 28;
• E-mail rezerwacja@teatr-polski.pl

Zabawki z kuchennej szafki – zabawy przedmiotami codziennego użytku

wiek: 9–18 miesięcy

 

Do zabawy z dzieckiem potrzeba: rodzica, dziecka i trochę wyobraźni… Małe dzieci lubią przedmioty codziennego użytku, a najprostsze czynności są dla nich ciekawe i wciągające. Zabawki ze sklepu są zajmujące, ale tylko przez chwilę. Świetną zabawką może być to, co znajduje się w domu: miski, poduszki, pokrywki, groch, pudło na dokumenty, ziemia do kwiatów… Ubierzcie się wygodnie, bo będzie też kulanie, skakanie i dużo śmiechu!

Prowadzenie: Agnieszka Cienciała

 

• Prosimy o zabranie wygodnego stroju i obuwia na zamianę;

• Informacje o projekcie i kontakt: sandra.lewandowska@teatr-polski.pl, tel. (61) 852 56 28 (wew. 13);

• Bilet rodzinny dla jednego dziecka i jednego rodzica w cenie 10 zł do nabycia na portalu bilety24 oraz w kasie Teatru;

• Informacje o biletach: Biuro Obsługi Widzów, tel. (61) 852 05 41;

• Prosimy o zakup wejściówek najpóźniej dzień przed warsztatem.

Z prawdziwą przykrością zmuszony jestem odwołać zapowiadane na marzec spotkanie autorskie wielkiego rosyjskiego pisarza Zachara Priliepina z widzami Teatru Polskiego.

Wybitna literatura po raz kolejny przegrywa na naszych oczach z polityką.

Maciej Nowak,

Dyrektor Artystyczny Teatru Polskiego w Poznaniu_1875.

 

14  marca, godz. 19.00, Duża Scena

 

KONTROWERSYJNY ROSYJSKI PISARZ ZACHAR PRILEPIN
W TEATRZE POLSKIM W POZNANIU

 

Zachar Prilepin urodził się w 1975 roku w okolicach Riazania, mieszka w Niżnym Nowogrodzie. Z wykształcenia filolog, z zawodu dziennikarz i pisarz, jest także aktywnym działaczem zdelegalizowanej Partii Narodowo-Bolszewickiej. Podczas wojny w Czeczenii w 1996 i 1999 roku służył jako kapitan OMON-u. Uczestnik wielu akcji opozycyjnych, niekryjący swoich – często kontrowersyjnych – poglądów politycznych niejednokrotnie zasłużył na miano głównego skandalisty wśród rosyjskich pisarzy.

W Polsce ukazały się dotąd jego cztery powieści – „Sańkja” (2008), „Patologie” (2010), „Czarna małpa” (2013), „Klasztor” (2016). Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, w tym Nagrody im. Borisa Sokołowa, Rosyjskiej Nagrody Literackiej „Bestseller Narodowy”, Nagrody Jasnej Polany, Nagrody im. Iwana Bunina. W 2011 znalazł się wśród nagrodzonych w specjalnej edycji „Rosyjskiego Bookera”, w której wyróżniono najważniejszych pisarzy pierwszej dekady XXI wieku.

O powieści „Klasztor”:

Klasztor-więzienie na Wyspach Sołowieckich – pierwszy sowiecki obóz koncentracyjny zwiastujący nadejście nowej mrocznej epoki. W odizolowanej od świata kolonii mieszkają obok siebie czerwonoarmiści i ich byli przeciwnicy z wojny domowej, kryminaliści i przedrewolucyjna elita, intelektualiści, poeci i niepiśmienni chłopi, Kozacy i Czeczeni, czekiści i kontrrewolucjoniści, zachodni dyplomaci, aktorzy i kościelni hierarchowie.

To dziwne fantasmagoryczne miejsce, w którym naturalnie sąsiadują ze sobą grypsera, język literacki i bolszewicka nowomowa, kaci zamieniają się miejscem z ofiarami, a bestialstwa czekistów są tak samo na porządku dziennym, jak salony literackie i konne przejażdżki.

W odludnej scenerii rosyjskiej Północy rozgrywa się tragiczna i piękna historia o miłości, samotności i granicach ludzkiej wolności. „Klasztor” – powieść porównywana przez krytyków swoim rozmachem i atmosferą do obrazów Boscha, dzieł Dostojewskiego i „Czarodziejskiej góry” Tomasza Manna – to największe wydarzenie literackie w Rosji w ostatnich latach.

 

 

Artykuły, recenzje, wywiady:

http://wyborcza.pl/1,75517,20772519,skandalista-zachar-prilepin-nacbol-ale-pisarz-wybitny.html?disableRedirects=true

http://wyborcza.pl/7,75410,20790841,klasztor-zachara-prilepina-znakomita-lagrowa-powiesc.html

http://www.polityka.pl/tygodnikpolityka/kultura/ksiazki/1664662,1,recenzja-ksiazki-zachar-prilepin-klasztor.read

http://kielce.wyborcza.pl/kielce/1,35255,7157922,Wywiad__Rosja_nie_ma_nic_do_zaproponowania.html

http://booklips.pl/wywiady/wszystko-mi-jedno-wywiad-z-zacharem-prilepinem/

 

 

Wejściówki w cenie 5 zł dostępne w kasie teatru.

Kontakt:

• Tel. 61 852 05 41; 61 852 56 28;
• E-mail rezerwacja@teatr-polski.pl

wiek: 4–6 lat

Czytaj więcej „TEATRANKI: Skrzynie skarbów” →

wiek: 6–8 lat

Czytaj więcej „TEATRANKI: Teatr przedmiotu” →

wiek: 18–36 miesięcy

Czytaj więcej „TEATRANKI: Hu, hu, ha, nasza zima biała! – w śnieżnej, mroźnej krainie” →

Zejdź do podziemia!

Ostań się z wierszem!

Wszystkie znaki mówią, że oto się stanie: druga edycja WIERSZOSTANIA! w Polskim coraz bliżej. Zapraszamy wszystkich chcących publicznie mierzyć literackie siły (swoje i cudze) na sceniczne zamiary do piwnicy Teatru Polskiego w Poznaniu (ul. 27 Grudnia 8/10) dnia 8 lutego 2017 o godz. 19.00.

Czekamy na zgłoszenia autorskich tekstów do konkursu pod adresem wiersze.w.polskim@gmail.com. W zgłoszeniu należy zawrzeć imię, nazwisko oraz jedno zdanie o sobie. Oprócz tego warunkiem wzięcia udziału w konkursie jest zaprezentowanie swojego utworu na piwnicznej scenie Teatru w czasie nie dłuższym niż 3 minuty.

Liczy się nie tylko CO powiecie, ale też JAK to zrobicie! Puśćcie wodze fantazji, w teatrze wiele jest możliwe! O zwycięstwie zadecyduje publiczność. Oprócz chwały i performatywnych wawrzynów przewidziane są nagrody.

Konkurs poprzedzi spotkanie z poetą Rafałem Różewiczem.

Rafał Różewicz – urodzony w 1990 roku w Nowej Rudzie. Twórca tekstów poetyckich. Były redaktor naczelny „2Miesięcznika. Pisma ludzi przełomowych”. Autor zbioru wierszy Product placement (2014), za który był nominowany do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej SILESIUS w kategorii „debiut roku” (2015), Nagrody Kulturalnej „Gazety Wyborczej” wARTo (2015) i wyróżniony w XI Ogólnopolskim Konkursie Literackim „Złoty Środek Poezji” za poetycki debiut roku w Polsce (2015). Ostatnio wydał  kolejny zbiór wierszy pt. Państwo przodem (Fundacja Duży Format/Biuro Festiwalowe Impart Wrocław 2016/Warszawa-Wrocław 2016). Mieszka we Wrocławiu.

Nie wierzycie? Przyjdźcie i zobaczcie sami (a najlepiej – ze znajomymi)!

 

Wierszu, co się stanie w piwnicy?

 

Bilety w cenie 1 zł dostępne w kasie Teatru.

 

Regulamin