Reżyseria
Piotr Pacześniak
Dramaturgia
Piotr Pacześniak
Scenografia i kostiumy
Łukasz Mleczak
Choreografia
Małgorzata Czyżowska
Reżyseria światła
Monika Stolarska
Reżyseria światła
Michał Piosek
Muzyka
Bartosz Dziadosz
Projekty video
Natan Berkowicz
Asystent reżysera i kompozytora
Maurycy Polewski
Inspicjenci
Magdalena Matusewicz / Karol Gromek
Premiera
19-06-2026
Scena:
Duża Scena
Czas trwania
2 godziny 15 minut
Liczba przerw
1

Obsada

Ryszard Zajączkowski
Dzieci : Hanna Jakubiak, Liliana Krzywosz, Stanisław Maciantowicz, Klara Klonowska, Antoni Małdziński, Olaf Pęczkowski, Aleksander Simons

Konsultacje wokalne: Joanna Sykulska
Asystent wideo: Piotr Bontron

Utwory muzyczne wykorzystywane w spektaklu:
Amy Winehouse "Back to Black" (w aranżacji Bartosza Dziadosza)
Frank Sinatra "The World We Knew (Over and Over)" (w aranżacji Bartosz Dziadosza)
Louis Armstrong "What a Wonderful World" (w aranżacji Bartosz Dziadosza i chóru dziecięcego)

UWAGA! – w spektaklu używane są migające obrazy/projekcje i stroboskopowe światła. W przedstawieniu pojawia się również dym.

Spektakl z tłumaczeniem na język angielski/ Performance with English translation

PREMIERA NR 4227

Hrabia Henryk ma wszystko. Status, pieniądze i autorytet. Aprobatę świata artystycznego. Wpływowych znajomych. Kochającą żonę. Wspaniałego syna. Ale wszystko, to czasem za mało, by wypełnić pustkę w ludzkim sercu. Wszystko, to czasem za mało, by powstrzymać nadciągający koniec.

Świat trzęsie się w posadach. Tynk opada ze zdobionego sufitu. Parkiety pałaców drżą. Nadchodzi rewolucja. Wszystkie skandale i sekrety władzy mają zostać ujawnione. A w te zamieszane są osoby z najbliższego kręgu Henryka. Ludzie, których uznawał za przyjaciół. A może nie chciał widzieć, kim są naprawdę? Może zbyt wiele im zawdzięczał? Nie można jednak pozostawać ślepym.

Rewolucjoniści z Pankracym na czele chcą całej prawdy. Ale czy są gotowi ją przyjąć? Czy jako ludzkość jesteśmy na to gotowi? Jesteśmy gotowi przyjąć całą prawdę o świecie, skoro często nie jesteśmy w stanie przyjąć prawdy na temat własnej rodziny i samych siebie? A prawda będzie bolesna, bo będzie dotyczyć krzywdy wyrządzonej tym najsłabszym i najmniejszym. Tracący wzrok Orcio spróbuje otworzyć ojcu oczy na to, co działo się tuż pod jego nosem.

Postaci nie błądzą, wirują w epileptycznym tańcu. Wszystko jest zbyt nagłe, zbyt szybkie, zbyt niezrozumiałe. Tak łatwo przeoczyć to, co istotne. Tak łatwo przespać apokalipsę, gdy rozgrywa się w naszym kraju, na naszej ulicy, w naszym domu, w naszej głowie. Tak łatwo to wszystko przeoczyć, gdy na pierwszy plan wysuwamy swoje wielkie, nienaruszalne, egoistyczne JA.

 

„Nie-Boska komedia” Teatr Polski

  • TVP 3- wywiad z dyr. M.Nowakiem przed premierą spektaklu „Nie-Boska komedia”

  • TVP 3- wywiad z reżyserem Piotrem Pacześniakiem przed premierą spektaklu „Nie-Boska komedia”

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Teatr 2026
Nie-Boska Komedia w reżyserii Piotra Pacześniaka
DOFINANSOWANIE: 120 000 zł
CAŁKOWITA WARTOŚĆ: 383 135 zł
DATA PODPISANIA UMOWY: 02.06.2026 

Zadanie polega na wystawieniu w Teatrze Polskim w Poznaniu „Nie-Boskiej komedii” Zygmunta Krasińskiego w reżyserii Piotra Pacześniaka. Zadanie obejmuje produkcję spektaklu oraz jego  eksploatację w okresie od początku do końca czerwca 2026 w ramach zakończenia obchodów 150-lecia Teatru Polskiego w Poznaniu. Spektakl ma przypomnieć arcydramat Krasińskiego w złożoności myśli romantycznej i postawić pytanie o odpowiedzialność jednostki. Spektakl diagnozuje społeczne punkty krytyczne: nierówności, widmo przewrotu, kryzys liberalizmu i oligarchizację demokracji.

Recenzje

W szlacheckim zamku wiszą portrety Muska, Bezosa, Zuckerberga i Trumpa, bogatszy strofuje biedniejszego, że ten nie założył garnituru w jego salonie, arystokracja polityczna, biznesowa i kościelna bawi się na wyspie pełnej dzieci, a jarzący się nad wszystkim krzyż w finale okazuje się projekcją algorytmu.

Potrzeba brawurowej wyobraźni, by te sceny i obrazy oprawić w ramę romantycznego dramatu „Nie-Boska komedia” Krasińskiego. I wypełnić tę ramę dziesiątkami scen, na przemian wzniosłych i banalnych, pozwolić kilkunastu aktorom pokazać ich najlepsze cechy, w kapitalny sposób prowadząc przy okazji grupę aktorów dziecięcych.

Waldemar Kuligowski, facebook.com, 20 czerwca 2026

Pacześniak ani przez chwilę nie buduje na scenie historycznego muzeum czy skansenu dawnych idei. Jego „Nie-Boska komedia” to głęboko pesymistyczny traktat o naszych, dzisiejszych czasach. Reżyser bezceremonialnie obnaża postępującą oligarchizację demokracji, wyraźny kryzys wartości liberalnych oraz wciąż rosnące nierówności społeczne.

Na scenie obserwujemy przerażające zderzenie dwóch destrukcyjnych sił. Z jednej strony mamy zadowoloną z siebie, całkowicie oderwaną od rzeczywistości elitę (arystokrację), która w swoim samozachwycie i egoizmie zapomniała o reszcie świata. Z drugiej – potężną, wezbraną, ale ślepą w swoim niszczycielskim gniewie siłę rewolucyjnego tłumu.
Twórcy nie dają publiczności łatwych odpowiedzi. Spektakl zmusza widza do trudnej konfrontacji z własnymi sprzecznościami i stawia otwarte pytanie o to, jak łatwo w dobie cyfrowego nadmiaru informacji ulegamy taniej manipulacji.
Trudno w pełni oddać charakter poznańskiej „Nie-Boskiej komedii”, nie wspominając o jej genialnej warstwie wizualnej. Scenografia autorstwa Łukasza Mleczaka tworzy przestrzeń skrajnie zimną, duszną i klaustrofobiczną. Ten surowy obraz znakomicie koresponduje z postępującym rozpadem relacji międzyludzkich oraz trzeszczeniem społecznych struktur.

Zastosowanie stroboskopów oraz nowoczesnych, pulsujących projekcji wideo, potęguje w widzu uczucie osaczenia. To teatr, który bezpośrednio atakuje nasze zmysły i nie pozwala na ani jedną chwilę oddechu, co skutecznie oddaje narastający chaos zbliżającej się wielkimi krokami rewolucji.
(...)
„Nie-Boska komedia” w reżyserii Piotra Pacześniaka to jedno z najważniejszych wydarzeń obecnego sezonu w Teatrze Polskim w Poznaniu. To dzieło odważne, które ani na moment nie ucieka od trudnego dziedzictwa oryginalnego tekstu Krasińskiego (w tym od jego problematycznego antysemityzmu), poddając je ostrej, krytycznej wiwisekcji.

Jeśli szukacie teatru, który stanowi intelektualne wyzwanie, jest nowocześnie zrealizowany wizualnie, a przy tym pozostaje bezkompromisowy w swoich ocenach – ten spektakl jest pozycją obowiązkową.

lokalnyfyrtel.pl/, lokalnyfyrtel.pl, 23 czerwca 2026