Dr@cula. Vagina dentata
Reżyseria: Agata Biziuk, Agnieszka Makowska
Data premiery: 7 XII 2013 roku
Galeria
Czas trwania: 80 minut
Gramy
O spektaklu
Współcześnie mit wampira jest na naszych oczach pożerany przez nowomediowe zachowania ludzkie. Wysysanie sensów w nowomowie internetowej lub kuszenie obietnicami wiecznego piękna to punkty wyjścia dla spektaklu. Motyw wampiryzmu zostaje przez twórców przepuszczony przez takie zjawiska jak konsumpcjonizm, komercja i popkultura.
Bohaterką historii jest Ala – nastolatka, która przekracza próg inicjacji. Zanim jednak zdmuchnie urodzinowe świeczki przejdzie przez osobliwy labirynt postaci, w którym spotka pomocników i mentorów, ale też natrafi na kilka pułapek. Wejście w tę opowieść będzie wymagało od widzów zgody na skrępowanie i wyssanie…
Spektakl powstał w ramach Pracowni Inicjatyw Aktorskich (PiniA).
Realizatorzy
Reżyseria: Agata Biziuk
Scenografia: Marika Wojciechowska
Muzyka: Piotr Klimek
Choreografia: Anita Podkowa
Multimedia: Krzysztof Kiziewicz
Asystent reżysera: Marta Małgorzata Kwapisz
Inspicjentka: Magdalena Matusewicz
Obsada
Galeria
Recenzje
W Dr@-culi... młodzi ludzie płci obojga (kobiety jako autorki i mężczyźni jako aktorzy) obśmiewają w gorzko-ironicznym tonie schematy płciowości, wampiryzm Internetu, fasadowość rzekomych autorytetów, od Kościoła po liderów politycznych, ale robią to, świadomie przerysowując postaci i zdarzenia, a także posługując się nieźle podsłuchanym, śmieciowym językiem. Dzięki temu sztuka nie zmienia się ani w lament, ani w farsę, lecz pozostaje inteligentną satyrą, atrakcyjną dla widzów obdarzonych poczuciem humoru. Ponurakom – zakaz wstępu.
Spektakl utrzymany jest w bardzo dynamicznym tempie (…). Wyrzucane z siebie monologi jakby przepisane z czatu (w rewelacyjnym wykonaniu Pawła Siwiaka), przemieszane z angielszczyzną, potęgują ten myślowy chaos. Nie jest to jednak zarzut; świat nastolatków wymaga elastyczności i ciągłego dostosowywania się, (…). Co chwila Alą jest to Paweł Siwiak, to Piotr Dąbrowski, podają sobie z rąk do rąk sukienkę przypominającą nieco kaftan bezpieczeństwa. Wcielając się w rolę to gwiazdy muzyki pop, to księdza, to wampira, aktorzy wskazują na płynność i niejaką umowność tożsamości, mnogość ról, w które każdy może się wcielić.
Scenariusz „Dr@cula. Vagina Dentata” przypomina konstrukcją kompozycję koncertu na skrzypce i fortepian. Z tą tylko różnicą, że instrumenty nie są przypisane do wykonawców (bohaterów). Raz Alicja gra partię solową skrzypiec, innym razem - partię akompaniamentu, raz Alicję gra Paweł Siwiak, za chwilę wciela się w nią Piotr B. Dąbrowski. Zabrzmi to banalnie, ale przez prawie półtorej godziny jesteśmy świadkami koncertu gry aktorskiej. Obsadzenie w roli Ali mężczyzny to świetny pomysł inscenizacyjno-ideowy a nie tani zabieg pod publiczkę. Nieustanna gra z płciowością, podważanie stereotypów przypisanych kobiecie i mężczyźnie to kolejny głos w toczącym się dyskursie o gender. To nie jest ideologia, to nie jest polityka, ale problem głębokoludzki, z którym wielu musi się zmierzyć. Autorki nie uprawiają na scenie polityki. Mówią poważnie a czasami zabawnie, chociaż śmiech grzęźnie natychmiast w gardle.
Przy dźwiękach mocnej, energetycznej muzyki (Piotr Klimek) obserwujemy danse macabre w ponowoczesnym wydaniu. Dwóch aktorów (Piotr B. Dąbrowski i Paweł Siwiak) prze-wciela się co i rusz w nowe role. Wątkiem przewodnim są perypetie zagubionej w rzeczywistości piętnastoletniej Alicji, która szuka miłości i akceptacji. Ale nawet główna postać jest grana przez dwie osoby. Męsko-żeńskie przebrania, przegięta gestykulacja stanowią ciekawy przypis do sztuki.
Oswojenie
Po najechaniu na ikonę pojawi się opis.
Spektakl przeznaczony dla osób powyżej 16 roku życia.
Scena Galeria jest niedostępna dla osób z trudnościami w poruszaniu się i poruszających się na wózkach.